فعالیتها و برنامه های پیشنهادی مربوط به نقاشی و طراحی کودکان
نقاشی همچون دیگر قالبهای هنری شیوه ای مناسب در بیان عواطف و عقاید،نیازها و نابسامانی های کودکان بوده و روشی موثر در آموزش،تربیت و درمان آنها به شمار می رود. خصوصاً این که نیل به اهداف تربیتی و درمانی،در این خصوص،بسته به سازماندهی فعالیتها و برنامه هایی است که مورد علاقه کودک وقابل اجرا توسط وی باشد. از این رو لازم است فعالیتهای متنوعی مورد استفاده قرار گیرد. باید توجه داشت که این فعالیتها ،حتی الامکان حالت آزاد داشته باشد و کودک مقید به نقاشی از روی مدلهای تعیین شده(کپی کردن)نباشد.زیرا نقاشیهای آزاد با استقبال هر چه بیشتر کودکان مواجه بوده،انجام آن توأم با لذت و رضایت است و در آشکار نمودن تواناییها و استعداد های کودکان ،رشد خلاقیت و قدرت تفکر کودکان و مشخص ساختن مشکلات روانی آنها نقشی مؤثر دارد. نیز در زمینه درمان،مفید واقع می گردد.
موارد اساسی فعالیتهای مربوط به نقاشی کودکان عبارتند از:
- نقاشی از موضوعات و صحنه های دلخواه توسط کودک.
- -ترسیم صحنه هایی از طبیعت،زندگی روزمره براساس تجارب شخصی،و مشاهدات حضوری.تشویق کردن دانش آموزان به مشاهدۀ مناظر و پدیده های طبیعی،محیطها،اشیاء و یا اماکن و بناهای مختلف و ترسیم آن به شیوۀ دلخواه.البته برای سنین بالا تر می توان در به کارگیری این شیوه تأکید بیشتری داشت.چرا که فعالیتهای دانش آموزان سنین بالا ،بیشتر با واقعیت منطبق است.
- بزرگ کردن طرح وتصویر به طور گروهی،طراحی با نقطه،کلاژ یا وصله گری با اشیای مختلف.
- پیشنهاد به کودکان جهت نقاشی امور ذهنی و خیالی.چنین مواردی می تواند به عنوان شیوهای مؤثر در شناخت کودکان و پرورش قدرت تخیل آنان محسوب شود.
فعالیتهای ترکیبی (داستان-نقاشی)
- قرائت داستانی کوتاه توسط مربی،و یا ارائه آن به صورت قصه گویی ، دعوت از دانش اموزان به کشیدن نقاشیهای مناسب با آن و یا ترسیم یکی از صحنه هایی که برایشان جالب تر از دیگر موارد بوده است.
- نوشتن داستان برای مجموعه ای از تصاویر.(مربوط به داستانی واحد)
- نوشتن داستان از روی یک تصویر.
- انتخاب قصه های مناسب که توسط کودکان ارائه شده و پیشنهاد نقاشی صحنه های دلخواه آن به کودکان.
منبع:کتاب نقش هنر در آموزش وپرورش و بهداشت روانی کودکان .نوشته علی میرزا بیگی
Mother and Child in the Dunes
