پیکاسو.پابلو پیکاسو  pablo picassoکه پیشاهنگ یک نهضت مدرن در نقاشی است ،در اکتبر سال 1881 در"مالاگا"ی اسپانیا متولد شد.هشت ساله بود که به نقاشی پرداخت.پدرش نقاش بود و پیکاسو نقاشی را از او آموخت.18 ساله بود که نقاشی را پیشه خود ساخت و از اسپانیا به پاریس رفت و در این شهر برای همیشه رحل اقامت افکند.هنگام ورود به پاریس هیچ چیزی نداشت.در اتاق ویرانی که سقفش می رفت که فرو ریزد زندگی می کرد،با این همه پیکاسو از میدان در نرفت،مرتب نقاشی می کرد.گرچه در آغاز مایه کارش تفاوتی با کار دیگر نقاشان نداشت،اما در سال 1900 به ذهنش خطور کرد که چیز تازه ای بیافریند.در این زمان نخست از امپرسیونیسم،مکتب نو ظهوری که در نقاشی گشوده بود الهام گرفت و برای مغازه ها، کاباره ها، کافه ها و سایر اماکن عمومی،تابلوهایی بدین سبک ساخت.اما دفعتا در سال 1901 شیوه کارش را دگرگون کرد وبه ساختن تابلوهای زینتی پرداخت و این آغاز پیروزیهایش بود،نخستین دوره پیروزیهای او را "دور آبی" خوانده اند.زیرا وی در سال 1905 تابلو هایی ساخت که سایه های گوناگون از رنگ آبی در آنها به کار رفته بود.سوژه های او، بدکاران و بینوایان بودند.تابلوی "زندگی"شاهکاری از این دوره است.در سال 1906 شیوه او دگر باره تغیر کرد و"دوران قرمز"آغاز شد.تابلو های بچه واسب و تصویر معروف گرتروداستاین از کارهای این دوران است.در سال 1907 گمشده خویش را در ترسیم تحریف شده حجاریهای اسپانیا و افریقا یافت و از این زمان بود که خواست تابلو هایش نشان دهنده چیزهایی باشند ،که احساس می کند نه چیزهایی که می نگرد.نخستین اثری که بر پایه این فکر تازه ساخت پنج زن برهنه را نشان می داد که گرد توده ای میوه جمع آمده بودند .از این زمان تابلوهای او صحنه تاخت و تاز اشکال قلبی و مخروطی شکل و دیگر شکلهای هندسی گردید.این سبک کوبیسم نام گرفت و جنجالی بپا ساخت و او را در صف نامداران هنر نقاشی قرار داد.با این همه در سال 1917 بار دیگر از این سبک دوری جست و به سبک کلاسیک تمایل یافت. در سال 1925 در شیوه کارش تحولی دیگر پدیدار شد .این دوران دوام بیشتری یافت و تابلوی گرینکا (گرونیکا)که منتقدان آن را شاهکار دانسته اند از ابداعات این دوران است.وی به سال 1974 در اوج شهرت جهانی درگذشت.

                                        تابلوی لبخند ژوکوند اثر داوینچی