فعالیت نقاشی سطح کودک برای گروه سنی "الف،ب و ج" و متناسب با ویژگیهای جسمی، ذهنی و روانی اعضای مخاطب این سطح به شرح زیر مورد توجه و برنامه ریزی قرار می گیرد.

مربی باید زبان ،لغات و اصول هنر را با شیوهای چنان آزاد به کودک تفهیم نماید که وی بدون ترس از به مخاطره افتادن طرح و تفسیرش بتواند از راهنماییهای او بهره مند گردد.همواره به کودک کمک نماید تا بیش از پیش در واکنش نسبت به محیط اطراف خود حساس تر و در تشخیص خصوصیات فردی خود تواناتر باشد.

نقاشی کودک و نوجوان فعالیتی است هدفمند که مربی متخصص با استفاده از شکل،رنگ،ابزار و مواد مناسب زمینه بروز خلاقانه اندیشه و عواطف درونی را فراهم می سازد.

نکات قابل توجه در بدو فعالیت نقاشی کودک و نوجوان:

1-انتخاب آزادانه فعالیت توسط خود عضو

2-برقراری ارتباط عاطفی با عضو علاقمند

3-معرفی ابزار و مواد کار،کاربرد آنها به تناسب توان عضو

4-آشناساختن عضو با مقررات مربوط به کارگاه

5-برنامه ریزی  فعالیت نقاشی در دو سطح کودک و نوجوان

6-عدم استفاده از ابزاری چون خط کش و پاکن که باعث محدودیت ذهن ،مهارت و عدم بروز خلاقیت می شود.

7-عدم اجرای انواع شیوه های کپی برداری

8-عدم دخالت مستقیم مربی در اندیشه و اثر اعضا

اهداف:

زمینه بیان احساس،اندیشه و تخیل

زمینه پرورش خلاقیت

بینش مطلوب ،توجه به محیط پیرامون و درک عمیق از آن

زمینه پرورش حس زیباشناختی

ایجاد فضایی فرحبخش و نشاط آور

هماهنگ نمودن ذهن ،چشم و دست

ایجاد و تقویت حس اعتماد به نفس

ایجاد نظم و دقت

تحریک حس کنجکاوی و جستجو

تقویت حافظه بصری

بالا بردن حسن توجه و قدرت تشخیص

زمینه کسب و تقویت مهارت نسبی

آشنایی با قابلیتهای کاربردی ابزار و مواد

این برخی از اهدافی است که یک مربی هنری باید در نظر داشته باشد.

از نظر جوانان ،هنرمند باید درست مثل یک دوربین عکاسی همه چیز را عیناً شبیه به خودش ترسیم کند .اما کودکان و خردسالان برعکس به نظر می رسد که بیشتر جذب رنگ ،نور،شکل می شوند تا شباحت به مدل.پژوهشی که در یکی از شهر های فرانسه انجام گرفته بود،نشان می داد که کودکان سنین 5الی 6ساله آثار نقاشان  معاثر را که غالباً انتزاعی هستند بسیار دوست دارند .در حالی که کودکان 7الی 8 ساله تابلوهای بدوی و 9ساله تا سنین بلوغ منظره  و صورت های واقع گرا را ترجیح می دهند. به گفته سوبس کودکان تا 9ساله به طرف رنگهای زنده کشیده  می شوند ولی پس از این سن ،زمینه های کمرنگ را ترجیح می دهند.به نظر می رسد نه تنها سن بلکه محیط نیز در ارجحیت دادن هنری کودکان موثر است.بنابرین میان کودکان و بزرگ سالان شیوه های مختلفی برای درک زیبایی در هنر وجود دارد .واین مسئله فقط به عوامل تکاملی بستگی ندارد. بلکه به تحت الشعاع بودن بیشتر بزرگسالان به فرهنگ عمومی هم مربوط است.کودک نیز به مرور که بزرگ می شود در وجود او تکامل حس زیبا شناسی در جهت خواستهای سیاق اجتماع پدید می آید.اگر به کودکان امکان شناخت محیط های گوناگون و کسب تجربه در جهات مختلف داده شود حس زیبا شناسی او تقویت خواهد شد. تمام این موضوع ها نشان می دهد که کودک چون دارای تجارب کمی است به شیوه مخصوص به خود ،در بیان اشکال مختلف هنری از آنها لذت ببرد که در محیط او وجود دارد .

ابزارهای نقاشی برای کودکان :

اولین کار این است که لوازم هنری مورد نیاز کودک را در اختیارش قرار داد.اگر وسایلی که در اختیار کودک قرار می گیرد مناسب او نباشد ،باعث می شود که کودک دلسرد شود.بطور مثال نباید نقاشی کودک را به کشیدن طراحی با مداد محدود کرد ،بلکه بایدطریقه استفاده از رنگهایی چون  ،پاستل ، گواش ویا مداد رنگی را به کودکان یاد داد . باید سعی کرد از رنگهایی چون  گواش ،چون براحتی روی کاغذ قرار می گیرد بیشتر استفاده شود. و باید به کودک بیاموزیم که از پاک کن و خط کش کمتر استفاده کند تا قدرت ذهن و دستانش در کشیدن نقاشی بیشتر شود . کاغذ نقاشی به نظر من کاغذ اشتناخ مناسب باشد مرغوب بودن کاغذ اشتنباخ به این است که رنگ را خوب به خود جذب می کند.  اصطحکاک قلم مو بر روی کاغذ باید خیلی کم باشد تا کودک براحتی به هر طرف که بخواهد خطوطی ترسیم کند .

بیان موضوعات آزاد هنری برای کودکان :

هدف از فعالیت هنری باروری عاطفی و غنای فکری هنرمند است. در عرصه نقاشی از نظر کودک ، چگونه اجرا شدن یک کار نقاشی نسبت به نتیجه و محصول کار اهمیت بیشتری دارد.کودک باید توانایی کسب تجارب مخصوص به خود داشته باشد و زمانی که یک کاری انجام می دهد احساس می کند،کاری مربوط به خود انجام داده.و به همین دلیل بزرگسالان نباید در ذهن کودک دخل و تصرفی داشته باشند  یا بخواهند آثار آنها را در جهتی خاص هدایت کنند یا بین چند کودک به یکی از آنها جایزه بدهند. در عوض بزرگسالان باید وسایلی را فراهم کنند تا کودکان براحتی بتوانند از آنها استفاده کنند و محیطی برای آنها فراهم کنند که کودک برای خلاقیت تشویق شود و خود تجاربی بدیهی و زیبا شناسانه پیدا کند . پس نتیجه می گیریم که تحمیل یک موضوع اجباری مثلاً وادار کردن تمام شاگردان یک کلاس به کشیدن منظره ، کار اشتباهی است .منظور من این نیست که یک مربی باید کاملاً کودک را به حال خود رها کند بلکه باید در حین کار او را به شیوه های صحیح کار آشنا سازد. وامکاناتی را برا او فراهم کند تا بتواند در محیطی محرک که خود را کاملاً راحت حس می کند ، از ژرفای وجودش ، به فعالیت بپردازد. در ضمن یک مربی هیچ وقت نباید با انتقادات منفی و مخرب باعث دلسردی کودک شود .

نقاشی از روی مدل وکپی کردن :

گاهی اوقات به بچه ها گفته می شود که از روی فلان مدل بکشید یا  روی فلان شکل کپی کنید و این به خلاقیت کودک آسیب می رساند و به طور ناگهانی قدرت خلاقیت را از او می گیرد. نباید فکر کنیم که به هر قیمتی شده کودک باید معیار ها و ادراک ها هنری معینی داشته باشد. باید به این نکته توجه داشته باشیم که کودکان هر کدام دارای خلق و خو و روحیات مخصوص به خود هستند. اگر کودکی از نقاشی های دیگران کپی بردارد می توان گفت که به خود و کار خودش اطمینان ندارد یا چیزی برای ارائه به دیگران ندارد و این کارها باعث می شود که کودک کم کم خسته شود و چه بسا ماءیوس و از کار خود دست بکشد و آن را ناتمام رها کند.